Het mannenbad.

18 Sep

Ik hoor je denken. Hoe ben je daar gekomen? Of, zoals Jen zou zeggen; “Suus, moet ik nu snappen waar je het over hebt? Met je oneliners.” Nou, het zit zo. Ik heb voor de 300ste keer het plan opgevat om te krimpen. Niet in de lengte, nee. Alhoewel ik het op zich niet erg zou vinden om 5 cm kleiner te zijn, maar daar gaat het even niet over. Nee, Suus moet even weer een beetje in beweging komen. Na jarenlange halfslachtige pogingen om te hardlopen (waarom toeteren mensen als je voorbijloopt..?), me te voegen in het sportschoolleven (alleen al de walk of shame van en naar de kleedkamer is erg genoeg om gedesillusioneerd weg te rennen…) of weer te gaan dansen (te makkelijk, te moeilijk, te grote groep, te donderdagavond, te moe…) en nog 85 halve smoesjes moet het er maar eens van komen.

En toen was daar het zwembad. Want; niet duur, te doen wanneer het mij uitkomt, geen vriendinnen die afzeggen want alleen, en goed voor alles. Ook goed voor mijn zelfbeeld. Tenminste, dat was het idee. Hop Suus, je kunt het. Ja, je haat badkleding, maar iedereen loopt daar in badkleding, en alleen bejaarden zwemmen baantjes. Dus daar voel je je prima veilig tussen de peddelende oma’s. En bovendien heb ik nu toch tijd zat. We stellen dan ook onze target laag, zodat je je altijd goed voelt. Namelijk; gáán.

En dus toog ik op woensdagavond naar het zwembad. En nadat ik knullig en wel had gevraagd waar ik mocht baantjeszwemmen, vond ik de kleedkamer. Een groepskleedkamer. Want ik ben nu een volwassen vrouw, dus dat kan ik. Laat die borsten maar wapperen. So far, so good. Ik had zelfs de tegenwoordigheid van geest om mijn tankini aan te trekken, die kun je namelijk wel verkopen als badpak. Ik heb namelijk héél snel geleerd dat je vreselijk opvalt als je een bikini draagt bij het baantjes zwemmen. Holy shit, er is daar een cultuur waar ik geen besef van had. En bikini’s zijn daar dus geen onderdeel van. Je wordt dan direct gecategoriseerd tussen de eendagsvliegen, groentjes en andersoortig onervaren gespuis. Nope, ik ben nog verre van een Vaste Zwemmer.

Maar toen. Bleek dat je tig meter moest lopen, door een gang die volledig uit glas bestaat. Waarom? Waarom?! Dit wordt een uitdaging. Maar oh, wat was mijn besef nog onschuldig. Want in plaats van een geruststellend zwembad vol bejaarden, trof ik weliswaar een zwembad…vol met gigantische waterpolo types, ander strak, sportief prul en te kleine zwembroeken voor je gemoedsrust. Waar moet je kijken? Waar moet je heen?! Nergens is het veilig. En dus keek ik maar gewoon recht vooruit. Na mijn kalmerende plons in het diepe (want, ikzelf uit beeld, en ik had iets te doen. Namelijk zwemmen.) kwam het volgende punt. Kennelijk dien je, behalve een hooggesloten sportbadpak, ook een mega aantrekkelijk zwembrilletje en een sublieme techniek te hebben. En te beschikken over meerdere slagen. Ik beschik over niets van dat alles. Ik kan boven water zwemmen, onder water en op mijn rug. En dat laatste is sowieso al geen optie, om zoveel redenen.

 

En dus zwom ik, mediterend op het lopen van de klok en mijn persoonlijke mantra: “ik ben hier voor mezelf. Ik ben hier voor mezelf. Ik ben hier voor mezelf”, zo’n 14 baantjes van 50 m. Denkend dat ik het ergste nu wel had gehad, toog ik gemiddeld tevreden naar de douche. Om geconfronteerd te worden met dezelfde gigantische waterpolotypes. In de douche. Dezelfde douche. Stuk voor stuk waren ze 2,5 meter hoog, maar ook allemaal 1,5 m breed en keihard. Niet alleen word je geforceerd om ernaar te kijken (of in ieder geval, ik werd geforceerd omdat ik de douche koos die het verste weg was waardoor ik naar de heren toe gedraaid stond, want ernaast staan was vele malen ernstiger geweest), je wordt ook bijzonder gewezen op je eigen aanwezigheid. Had ik al gezegd in badkleding? Yep. Nothing to hide. Na deze uitputtingsslag kon ik me gelukkig terugtrekken in de dameskleedkamer, tussen de wapperende borsten, moedervlekken en strings. Zelden vond ik het zo geruststellend.

Maar. Deze dame laat zich niet zomaar intimideren. En dus liep ik daar de volgende dag weer. Ik koos dit keer voor de grote ruimte met hokjes. Dat wil zeggen, totdat ik tegen een hele grote meneer aan liep die daar vrij en blij liep met zichzelf en zijn minizwembroek en ik de dameskleedkamer weer invluchtte. Ik doorstond dezelfde glazen gang, en glibberde awkward door een nog langere gang naar het bad waar die dag de baantjes werden gezwommen. Pro’s: dit keer was het daadwerkelijk alleen maar een baantjes bad, dus geen strakke types. Of nouja…minder. Acceptabel. Cons: ik had noodgedwongen een bikini aan (die van gisteren nog niet droog), voelde me extreem naakt met mijn buik (hoe doen mannen dat eigenlijk…?) en koos per abuis de baan die het verste weg was van de geruststellend keuvelende baantjestrekkende 40 plussers. Maar tegen de tijd dat ik dat doorhad, was ik al 5 baantjes op streek in mijn baan die ik deelde met 4…mannen (en later 1 meisje). Maar, afgezien van de awkward botsingen met schouders, voeten en handen tegen je tenen omdat de banen eigenlijk net te smal zijn, ging het goed. Ik mantra-de me dit keer door 15 baantjes heen. Totdat ik mijn 16e baantje zwom. Mijn laatste, mijn overwinnaarsrit, mijn prijskonijn. Onschuldig zwemmend was ik in gedachten al bezig met het avondeten. Totdat ik ineens een schaduw in de lengte ónder me zag verschijnen. Ik werd ingehaald. De ontsteltenis op mijn gezicht moet op zijn minst lachwekkend geweest zijn, en het meisje wat me tegemoet zwom zei “zwom hij nou onder je door?!”

Yep. Er zwom een man onder me door. Onder me door. In de lengte. Om me in te halen. Ik herhaal:

Er zwom een man onder me door.

Natuurlijk.

 

Advertenties

Eén reactie to “Het mannenbad.”

  1. Ellemarie 18 september 2017 bij 4:50 pm #

    Hahaha wat geniaal geschreven weer!!! En megaherkenbaar. Ik zwem ook baantjes. Wel als zo’n 40 plusser (zeg maar 50 eigenlijk). 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Annelisa Schrijft

Een journalistieke lifeblogger

richellas-creations

make-up, nail polish and more!!

Misfitatious

Say what?

livemylifesolovely

Gelukkig, liefdevol en dansend door het leven

2j's on BLOG

Nederlands blog over persoonlijke dingen, beauty, fashion en meer..

%d bloggers liken dit: