Verlichting 

17 Apr

Vorige week ging ik bikini’s passen. Het werd namelijk mooier weer en ook al heb ik er drie, ze zien er allemaal zo leuk en zomerachtig uit zo gezellig kleurrijk hangend in de rekjes. Ik wilde er niet eens per se een kopen, maar ze gewoon aantrekken. Ticje dat ik heb overgehouden uit mijn afvalperiode…

Eenmaal bij de grote H aangekomen tref ik helaas een gezellig overactieve verkoopster die er helemaal zin in had om mij een bikini aan te smeren. Weg privé moment tussen mij en de bikini’s. Hallo hysterische dame die mij overenthousiast probeert te overtuigen dat ik een topje dat zó goed past ‘echt niet kan laten hangen’. Nu moet ik wel, hetzij schoorvoetend, toegeven dat het topje me inderdaad perfect paste. En dat is best een prestatie, nadat ik wegens een stuk of 5 dramatisch passende strapless bikini’s moest constateren dat het ‘m niet gaat worden met die Betty’s van mij. 

Maar. Los daarvan…het topje is het probleem niet (echt). Zolang het de boel min of meer op haar plaats houdt en er geen rare bobbels in zitten (je zou je verbazen hoe een bikini top je kan veranderen in een totaal andere vrouw…alles is mogelijk van A tot Bombshell)…ben ik tevreden. Tenminste, als het printje wel mooi valt. En de juiste kleuren heeft. En het model de juiste attitude heeft. ‘Hi there’ en niet ‘Hállo!!’…ja, het is specifiek. Zo’n bikini. 

Hoe dan ook, dan komt de ware strijd. De beslissende factor. Erop of eronder. Varkensrollade of oud wijf. De zoektocht naar het bikini broekje wat de aandacht afleidt van donderdijen, moederheupen en knuffelbuikjes. De positionering van bandjes komt zeer nauw, een centimeter breder, smaller, hoger of lager kan je zomaar het gevoel geven dat je in de supermarkt ligt ipv in een lingeriezaak staat. En broekje na broekje werd afgekeurd. Te hoog, te laag, te-correctieslip-achtig, teveel bandjes, te weinig bandjes, strikje op de verkeerde plek. Te hoog uitgesneden (boven én beneden ‘heupen’), te laag uitgesneden (extreem zichtbare bovenbenen en putreflectie)…zuchtend bekeek ik mezelf in de spiegel, terwijl de verkoopster nog altijd heilig was overtuigd dat ik die bikini ging kopen. Maar ik zag de bikini niet meer. Ik zag alleen nog maar redenen om helemaal geen bikini te dragen. Uitvergroot totdat ik niets anders meer zag. Zelfs het mooie topje verloor haar mooie bloemenprintje. Ineens vond ik het een oude wijvenstofje. En met een smoesje verliet ik snel de winkel, denkend aan alles wat ik niet mooi vond. 


Tegen beter weten in liep ik naar de Bijenkorf. In de hoop dat ik daar iets zou vinden wat me wél paste. En ik realiseerde me iets. Het maakt niet uit hoe mooi een bikini is of hoe goed hij me past. Het laat de dingen die ik niet mooi vind aan mezelf niet verdwijnen. In een badpak ben ik niet dunner en voel ik me zeker niet gelukkiger. En geen van beide bedekt mijn benen. Ineens ging het licht aan. Mijn lichaam is zoals het is, en geen kledingstuk gaat dat veranderen. Dus ik kan maar beter iets kopen wat ik écht mooi vind, zodat ik daarvan kan genieten. 


En toen zag ik hem. De bikini die alles zou veranderen. Ik wist het nog niet toen ik hem zag, ik heb hem alleen maar gepast om eens iets anders te proberen. Met een hysterisch glimmend stofje en een ‘raar’ model, anders dan anders. Gedachteloos trok ik hem aan en…holy shit. Wát een toffe bikini. Hij paste me. Overal. Alles paste erin en ertussen. Ik werd er mooier van. Als ik eerlijk ben, was ik ineens trots op mijn lichaam. Ik was blij met wat ik zag, zelfs al ben ik 5 kg zwaarder dan ik wil. Ademloos heb ik naar mezelf staan kijken. Draaien, kijken, links, rechts….tjonge. 

En dan nog iets. Het licht in die paskamers. Kan die persoon even naar voren komen? Want ha-le-lu-jah dat licht is magisch. Maar echt. Als je ooit hebt gebaald van je lichaam; ga een bikini passen bij de Bijenkorf! Alle vouwen, rollen en putten; weg. Je huid drie tinten donkerder. Een warme, gezonde uitstraling. Dit moet je meemaken. 

Ik heb de eerste bikini óóit gevonden waarin ik me echt goed voelde. Sexy (zei ik dat nou echt…?). Voor het eerst had ik zin om naar het strand te gaan. “Hmm wat zou hij kosten?” -babbelde ik tegen mezelf- “Oh, er hangt geen kaartje aan. Nou, ik zoek het dadelijk wel even op, het komt nu toch niet uit.”

Tevreden liep ik de winkel uit en al lopend zocht ik de prijs van mijn droombikini op. 

€200. 

Mja. 

Advertenties

2 Reacties to “Verlichting ”

  1. jennekeh 17 april 2017 bij 7:58 pm #

    Start een crowdfunding #suusperfectebikini 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Annelisa Schrijft

Een journalistieke lifeblogger

richellas-creations

make-up, nail polish and more!!

Misfitatious

Say what?

livemylifesolovely

Gelukkig, liefdevol en dansend door het leven

2j's on BLOG

Nederlands blog over persoonlijke dingen, beauty, fashion en meer..

%d bloggers liken dit: