Een Dunne Dag

10 Jan

Vandaag heb ik een Dunne Dag. En dat is een dingetje, sinds ik 30 kilo afviel. Maar daarvoor was het eigenlijk ook al een dingetje. Zeg maar ding. In ieder geval, zo’n dag dat ik denk yés ik voel me slank en strak en plat en slank en fijn en cellulite-vrij en mooi en slank en ik spring als een hinde uit mijn bed.

Nouja, bijna dan. Als avondmens blijft die wekker een oneindige doorn in het oog. Ik snap gewoon niet hoe mensen in godsnaam zo’n keiharde pieper kunnen gebruiken als wekker. Alsof er iemand out of the blue snoeihard “OPSTAANHETISTIJDOMOPTESTAANGOEDEMORREGEEENNNNNN!!!!” in je oor roept. Hóe. Dan?! My God, dan sta je toch al op met de adrenaline op standje 10, je haar in windkracht 7 en je hart op niveau marathon?! Het enige wat zo mogelijk nog erger is, is zo iemand die als een blije eikel meteen de gordijnen open rukt en het raam maximaal open zet. Voor de ‘frisse lucht’. No. Ik wens met de zachte hand wakker gemompeld te worden door het meest lieflijke deuntje waar mijn iPhone over beschikt, op de zachtste stand. Of mijn kleuter die moet poepen.

In ieder geval, vandaag heb ik een Dunne Dag en dat moet gevierd worden! Als ontbijt maak ik vandaag lekker een eitje. Ja, één eitje en niet meer. Want eiwitten vullen goed en zo’n ei is toch al gauw 60 calorieën. Tussendoor neem ik denk ik een mandarijntje en bij de lunch een lekkere salade. Vanmiddag wat nootjes en vanavond laat ik de aardappelen weg voor mezelf. Dan heb ik morgen weer zo’n Dunne Dag. En dat vind ik fijn.

Nadat ik de kinderen heb verzorgd en aangekleed, melk gemaakt, boterhammen gesmeerd, tassen heb ingepakt, gymspullen bij elkaar heb gezocht en mezelf heb verzorgd en aangekleed bedenk ik me met mijn mascara in mijn hand wat ik zal gaan eten. Lekker, een boterham met kaas en banaan! Don’t judge, het is echt lekker. Maar wacht. Ik heb een Dunne Dag. En het is 08.05u. Tijd om het traject ‘naar school gaan’ te starten. Schoenen, jassen, ritsen, dassen. Plassen.

Onderweg naar mijn werk tref ik, terwijl ik op zoek ben naar mijn cd, een half opgegeten zak Haribo aan. Je weet wel, met dropveters en maantjes. Lékker! En voordat ik het weet zit er een snoepsmurf in mijn mond. Om 8.45u. Ach, ik neem er twee om de ergste honger te stillen en ga straks gewoon verder met mijn Dunne Dag.

Bij mijn werk aangekomen gooi ik het lege zakje buiten in een vuilnisbak. Eerst maar eens een kop koffie. Als om 11.00 mijn maag begint te knorren realiseer ik me dat ik mijn Gezonde Lunch ben vergeten en ik dus naar de supermarkt zal moeten. In plaats van mijn zelfgemaakte salade koop ik een kant- en klare tonijnsalade. Ik ga natuurlijk niet dubbel kopen wat thuis nog in de koelkast staat. Voor vanmiddag een zakje studentenhaver. Dat is namelijk goed voor je hersenen. Ja echt! Vol goede vetten enzo. Oh en kijk, raw cocoa-coconut balls. Chocola, maar dan helemaal in de stijl van mijn Dunne Dag. Wat een geluk! Even proeven, misschien zijn ze wel heel vies. Zoals wel vaker met die zogenaamd ‘smaakvolle’ diary-gluten-wheat-salt-sugar-alles-vrije geitenkeutels. Maar nee, deze zijn echt lekker. Ik neem er nog eentje, het is tenslotte súpergezond dus dan kan dat. Ach weet je, ik eet de laatste ook op. Doe ik dat gewoon als tussendoortje. Wat zit er eigenlijk wèl in? WHUT?! 465 Kilocalorieën? Had ik net zo goed een zak chips leeg kunnen eten.

Tijdens de lunch kijk ik vol belangstelling en jaloezie naar de wederom met zorg samengestelde heerlijke lunch van mijn superslanke collega’s. De één brengt een scala aan ingrediënten mee in super georganiseerde bakjes waarmee ze Serieuze Salades maakt. Dat ze tegen de tijd dat de rest inmiddels als aan de karnemelk zit nog steeds aan het snijden is, deert haar niet. En terecht. Ik ben al een tijdje bezig de zwarte olijven uit mijn salade te schieten. Mijn andere collega eet haar liefde-en-passie brood, met liefde besmeerd met pesto, met passie belegd met een plakje geitenkaas en gegarneerd met enkele takjes rucola. Die had ze nog over van gisteren. Ik spuit mijn zakje saus over mijn salade, terwijl nummer drie haar avocado vakkundig in keurige plakjes snijdt en op haar donkere brood legt. En ik eet mijn kant- en klaar salade. Maar hé, het is tenminste salade. En ik heb een Dunne Dag, dus ik kan wel wat hebben dacht ik zo.

Onderweg naar huis bedenk ik me dat ik niks meer heb gegeten. Wat goed van mij! Dan ga ik eens lekker wat studentenhaver nemen, want anders heb ik straks honger en ga ik eten tijdens het koken. En dat is zonde van mijn Dunne Dag. En dan voel ik de bodem van mijn zakje. Hè, nou al op? Achja, geeft niks. Ik had tenslotte niets tussendoor gehad.

Nadat ik de kinderen heb opgehaald en heb gekookt, zitten de stukjes noot nog tussen mijn kiezen. Maar, als moeder moet je toch het goede voorbeeld geven aan je kinderen, en dus eet ik mee met de stamppot. Wat is rookworst toch lekker hè? Ik neem nog een stukje. Na het eten even rustig aan hoor, gelukkig had ik geen pasta gepland op mijn Dunne Dag, dus het zakt zo wel. Dan neem ik straks als de kids in bed liggen nog een kopje groene thee, en dan kan ik met een lekker gevoel naar bed.

Oh kijk! Er ligt nog brie in de koelkast.

bagels

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Annelisa Schrijft

Een journalistieke lifeblogger

richellas-creations

make-up, nail polish and more!!

Misfitatious

Say what?

livemylifesolovely

Gelukkig, liefdevol en dansend door het leven

2j's on BLOG

Nederlands blog over persoonlijke dingen, beauty, fashion en meer..

%d bloggers liken dit: