Archief | december, 2013

Lieve lieve schat…

28 Dec

“Wil je alsjeblieft…”? Met mijn hand in de zijne, zat voor mij op de grond, midden in de stad, een goedgeklede jongen op een knie. Ik voelde het bloed naar mijn wangen stijgen en sloeg mijn andere hand voor mijn ogen, terwijl ik hysterisch “ iedereen kijkt!” piepte. En al het winkelend publiek binnen een straal van 20 meter was alert. Tussen mijn vingers door zag ik de gezichten. De nieuwsgierige blikken. Wat gebeurt hier nou? Zou het? En ik kreeg de slappe lach.

Ondanks het druilerige weer, wat op zich wel paste bij mijn druilerige bui, besloot ik even de stad in te gaan. Bij de Bijenkorf luxe jurkjes, schoenen en lingerie te gaan passen om ze vervolgens niet te kopen. Gewoon, omdat het kan. Bovendien moest ik daar toch al zijn, omdat ik nog een agenda voor 2014 nodig heb. Alleen, ondanks dat het nog altijd 2013 is…geen agenda meer te vinden. Tenzij ik een handgenaaid boekwerk wilde met vilten cupcakes, kraaltjes, strikjes en lintjes om de dag te markeren. Staat zo lekker professioneel, als je dat circus uit je aktetas trekt terwijl je afspraken maakt met je manager. Na deze desillusie vergaapte ik me nog even aan de limited editions bij Bobbi Brown en besloot nog even lichtelijk gedeprimeerd, omdat ik mijn inner ekstertje niet tevreden kon stellen, een rondje door de stad te lopen voor ik weer naar huis ging.

In de heuvelgalerie trakteerde ik mezelf op een gigantische latte macchiato in plaats van een broodje en genoot ik eerlijk gezegd van gewoon rustig alleen aan mijn tafeltje zitten met mijn caloriebom. Na mijn momentje ging ik weer langzaam richting huis. Ik liet nog een paar heerlijke hakken liggen (voor volgende maand) en zakte langzaam af richting fietsenstalling.

Terwijl ik op de Demer liep, zag ik hem al van afstand op me af komen. Met ferme tred en een vrolijk gezicht kwam hij op me af en ik, naïef als ik ben, stond stil. Of ik al eens had gehoord van goed doel zus-en-zo? Ja hoor, wel eens van gehoord. Is voor sippe kindjes! Ja, dat zie ik. Maar ik moet je vertellen, ik werk de hele week al voor kindjes die hulp nodig hebben. Yup, keihard ben ik. Ahhh, als ik tekende voor slechts 3 euro, maakte ik zijn dag weer goed. Want hij had een rotdag!

En toen gebeurde het. “Ik wil best voor je op mijn knieën gaan hoor!”  En daar zat hij al. Voordat ik geschokt mijn ogen open kon sperren en sussend kon zeggen dat dat HEUS niet hoefde. Ja. Op zijn knieën. Voor mijn neus. Midden in de stad. En voordat ik mijn hand kon wegtrekken, kwamen daar de woorden al, luid en duidelijk. “LIEVE lieve schat…”

BLOGfoto

“…wil je alsjeblieft doneren aan het goede doel?” Gierend smeekte ik hem om op te staan, hulpeloos aan zijn arm trekkend die verrassend sterk bleek te zijn. En ik had maar een doel; hem zo snel mogelijk overeind krijgen en een einde maken aan de welkome afleiding die ik vormde voor het winkelend publiek. Ik weet niet wat ik erger vind, het feit dat er iemand voor mijn neus op de grond zit (echt, I beg you, doe het niet. Dat voelt op alle fronten ongemakkelijk, ga in godsnaam gewoon rechtop staan!) of het gegeven dat ik in een fractie van een seconde de onverdeelde aandacht had van iedereen binnen een straal van 20 meter die zich afvroeg of zij getuige waren van een huwelijksaanzoek. Werkelijk, ik voel mijn wangen nog warm worden als ik eraan terugdenk.

Gelukkig liet hij me niet al te lang lijden en hebben we nog een tijdje gezellig staan babbelen. Over zijn moeder, die hetzelfde werk doet als ik. Over zijn studie (bedrijfskunde in Utrecht)  en over zijn nieuwe vriendje.

Beste Rick,

Bedankt dat je me zo aan het lachen hebt gemaakt op die saaie vrijdagmiddag 🙂

BLOgfoto2

Advertenties
Annelisa Schrijft

Een journalistieke lifeblogger

richellas-creations

make-up, nail polish and more!!

Misfitatious

Say what?

livemylifesolovely

Gelukkig, liefdevol en dansend door het leven

2j's on BLOG

Nederlands blog over persoonlijke dingen, beauty, fashion en meer..