Zei ik dat nou echt..?

20 Aug

The story of my life. Ik heb er een bijzondere aanleg voor  om de dingen precies op de verkeerde manier eruit te flappen. Waarbij de halve ruimte (als ik pech heb…) dubbel ligt en ik mezelf eruit probeer te redden. Ja maar…ik bedoelde…ja..maar…nee, Nee! Ja. Houd maar gewoon op want het wordt er niet beter van.

Zo hoorde ik ooit het verhaal van een liefhebbende echtgenoot die de volgende epische woorden uitsprak tegen zijn vrouw: “Wat ben je mooi in het donker”. Epic. Husband. Fail.

Maar ook mijn voormalige collega kan er wat van: “Mijn talent groeit terwijl ik naar je kijk!” Mja. Ze probeerde zich nog eruit te redden maar je snapt, er was geen houden aan. Ik hoop niet dat ze is weggegaan uit schaamte. Niet dat ik veel beter ben met mijn “Nou, volgens mij is echt ALLES lang aan jou!” Top. Top Suus, echt…

Gelukkig krijg ik ook wel eens een koekje van eigen deeg. Zo zei een bekende, na mijn afvalrace: “Nou, je bent nu echt een mooie meid geworden!” Ehm..ja. Thanks. Ik zou nu een scala aan beledigde-typisch-vrouwelijke opmerkingen los kunnen laten. But I didn’t. Incasseren!

Om nog maar te zwijgen over mijn economieleraar op school. Hoe irritanter ik hem vond, hoe leuker hij mij vond. Mijn bijnaam op school was’ Vlek’ (don’t ask). Na gedoe nr. zoveel ging ik mijn beklag bij hem doen, bij de lerarenkamer. Zijn reactie: “wat, ga je het nu vertellen aan moeder Vlek?… Moedervlek!” En de hele lerarenkamer brak bijna af van het lachen. Genieten was dat. Maar niet heus.

In dezelfde categorie vallen mijn bizarre grappen die niet altijd door iedereen gewaardeerd worden. Gelukkig kan mijn moeder er ook wat van. En zo kwam het, dat ik me -hardop- afvroeg waarom men in een crematorium geen fatsoenlijk stuk cake kon bakken…? Over zwarte humor gesproken.

Mja. I know.

hahaha

Als laatste in de rij genante uitingsvormen (‘mag ik van u, uit de categorie…’) mag toch mijn beruchte slappe lach niet ontbreken. Het gebeurt niet vaak meer (godzijdank) maar ik kan zó verschrikkelijk de slappe lach hebben dat a. ik de beroemde ‘stille lach’ uitvoer, met b. slechts hoorbare gierende uithalen, ik me c. er af en toe aan moet herinneren te ademen en in uitzonderlijke gevallen d. ik bijna serieus stik in mijn slok water, die ik natuurlijk vlak voor dat moment genomen had. Als je écht geluk hebt probeer ik ook nog piepend een verhaal te vertellen wat werkelijk voor geen mens verstaanbaar is. Yup, dan heb je echt de jackpot. Ik kan zó de slappe lach hebben, dat wanneer ik eenmaal uitgelachen ben, de rest de slappe lach heeft. Om mij.

Triest genoeg kon ik geen filmpje vinden van iemand die net zo de slappe lach kan hebben als ik. Ik weet niet wat dat dan weer over mij zegt.

Maar ik vond wel dit!

Hè lekker, zo effe op de dinsdagmorgen.

Advertenties

Eén reactie to “Zei ik dat nou echt..?”

  1. birds4free 20 augustus 2013 bij 4:08 pm #

    Supergrappig artikel! 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Annelisa Schrijft

Een journalistieke lifeblogger

richellas-creations

make-up, nail polish and more!!

Misfitatious

Say what?

livemylifesolovely

Gelukkig, liefdevol en dansend door het leven

2j's on BLOG

Nederlands blog over persoonlijke dingen, beauty, fashion en meer..

%d bloggers liken dit: