Archief | augustus, 2013

Saturday Scoop #4

31 Aug

tumblr_m7rpkdPV7r1rb1534o1_400

Studentes bij wie een langstudeerboete in de nek hijgt, kunnen altijd nog naar Canada. De stripclub Leopard’s Lounge in Ontario biedt een bijdrage aan de studiekosten aan voor alle vrouwen die daar een bijbaantje nemen. Alleen slimme, hardwerkende studentes dienen te reageren, want een voorwaarde is dat ze minstens een 8 gemiddeld moeten staan. Want ja, een goed stel hersenen is natuurlijk onmisbaar tijdens een stripshow.

Vanwege nieuwe immigratieregels kampt Leopard’s Lounge met een acuut stripperstekort . Eerder gaf de Canadese overheid jaarlijks 800 visa uit, speciaal voor buitenlandse vrouwen die in de ‘adult entertainment’-industrie wilden werken, maar de exotische danseressen komen het land niet meer in. Vandaar dat de eigenaren van de club hun hoop op welgevormde studentes hebben gevestigd.

De website van de bar meldt dat ze een ‘compleet onderwijsprogramma’ aanbieden aan al hun naaktdanseressen. “De meiden kunnen elk vak volgen dat ze willen”, aldus de eigenaar tegen de Toronto Sun. Talent en ervaring is niet belangrijk, want hij biedt zijn werkneemsters ook een make-over en danslessen aan (bron: wtf.nl).

…Ik denk niet dat Cosmopolitan dit bedoelde met Smart & Sexy.

 

Advertenties

Food Edition

30 Aug

Omdat je een rotdag hebt gehad
Omdat je een goede dag hebt gehad

falinchoc

Omdat er visite komt
Omdat er géén visite komt

Omdat je nog niet hebt gezondigd
Omdat je al teveel hebt gezondigd

Omdat het een feestdag is
Omdat het gisteren een feestdag was

Omdat je het hebt verdiend
Omdat je het hebt verdiend

Omdat het bijna weekend is
Omdat het weekend is
Omdat het gisteren weekend was

Omdat het in de aanbieding is!

leftover-chocolate-2

Omdat je alleen oud brood in huis hebt
Het in de kast staat…
En de zak toch al open is.

Omdat het kan. 

 

Fashion Forward

29 Aug

Kaplaarzen met hakken van 15 cm waarvan 5 cm plateau tot aan je liezen. Daaronder bevindt zich een leren legging, danwel jarretels. Net wat je wil uitstralen deze winter. Gevolgd door een trui -ohnee, jurk- met lange mouwen die maar net over je billen reikt en bestaat uit een extreem harige soort wol. Die jeukt. Op je hoofd bevindt zich een strak getrokken futuristisch zwart kapsel tot aan je oren en je mond is paarsrood, bijna zwart. Daarboven bevinden zich smokey eyes tot aan je neus in de nieuwste grijstinten. Aan blush doen we niet deze winter, wel aan witte, ijzige wimpers. Op de pompende muziek stampen we als een stelletje dressuurpaarden over de stoep –ik bedoel catwalk.

Image01_GPugh

Zoiets…

En zo gaat de gemiddelde kledingkopende vrouw naar de Albert Heijn deze winter. Als een neo-futuristische buitenaardse en bovendien koudbloedige femme fatale met vriesvaste billen. Op ijzel. Op onze fiets. Met twee kinderstoeltjes.

Jij ook al niet? Hoe komt het dan, dat De Bladen ons elk seizoen weer proberen te doen geloven dat dit hét nieuwe idee van schoonheid is? Het is kunst? Ja, dat zal best maar er staan toch prijzen bij vernoemd en vermoedelijk bedoelt men niet dat je het kan uitstallen in je perfecte landelijke Rivièra Maison woonkamer. Misschien ligt het aan mij hoor, maar ik zie mezelf nog niet gaan.

Ik ben namelijk voorzien van een menselijk lichaam. En dat omvat dus bovenbenen met een omtrek van meer dan 20 cm, heupen die mijn kinderen hebben gedragen, een taille die dan weer wel meezit (eerlijk is eerlijk) en Betty Boops die niet samen gaan met het bescheiden A-cupje dat het beste past bij een hypermoderne coltrui tot aan je oren. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik gevoel heb in mijn voetzolen en mijn haren nooit echt stijl gaan worden.

Dus, die futuristische coltrui –jurk wordt in mijn wereld een gebreid tuniekje met een fijne V-hals waarin mijn assets beter uitkomen. Daaronder draag ik mijn nieuwe zwarte skinny en op werkdagen mooie zwarte laarzen met een lekker hakje van een centimeter op 8 en op mamadagen mijn geliefde Tommy bikerboots.

Nope. Doe mij de nieuwe catalogus van de Wehkamp maar.

In the picture

28 Aug

YOU HAVE BEEN NAMED! Zo heb ik de afgelopen weken een aantal van mijn vriendinnen gestalkt met mijn commentaar op hun aandeel in mijn leven. Van mijn vader kreeg ik zojuist op mijn kop omdat enkele van zijn ‘Kneusanova’-esque acties naar zijn mening te prominent aanwezig waren. Nee, ik zeg niet welke. Dat is niet lief. Het is al erg genoeg dat al deze mensen ongevraagd in mijn schrijverij belanden, dan hoef ik ze niet ook nog met naam en toenaam aan de schandpaal te nagelen! Tenzij ze dat zelf doen natuurlijk door te reageren *oepsie*. Of erger nog, dat ze worden ontmaskerd doordat anderen erop reageren *oepsie-to-the-max*.
Meerdere malen heb ik mezelf afgelopen weken afgevraagd, willen mensen dit nou écht weten? En ik kreeg de vraag wat mijn doel nou was. Een carrière als schrijver? Ehm..nee. Er zijn mensen die jarenlang hiervoor studeren en ik…ik zit gewoon op de thee met mijn beste vriendin. Schriftelijk. Nouja…digitaal eigenlijk. You catch my drift.

Nou wil ik mijn schrijverij geen kunst noemen (niet overdrijven hè, da’s niet charmant), maar schrijven is wel degelijk onderdeel van de kunsten. En laat ik nou van beide zijden behept zijn met wat genetische mutaties in die richting. Dusja, I just can’t help myself. Bloed kruipt kennelijk waar het niet gaan kan. Behalve dan dat het best kan. In dit geval. Rare uitdrukking eigenlijk…
De vraag is dan, wil ik zo graag in the picture staan? Ja…ja…nee. Ja jawel, maar alleen onder mijn condities. Dansen, optredens, zingen? Geen enkel probleem. Zet mij op een podium neer en het komt goed, op de een of andere manier.
Maar wanneer ik verrast word, verander ik in een stamelend hoopje rode wangen en awkward wapperende ledematen die niet weten waar ze zichzelf moeten laten. Toen ik 18 werd kreeg ik op mijn werk bij de Etos een bos rode rozen bezorgd, van mijn ouders. Ik stond aan de kassa, en de verlegenheid die ineens in me op kwam zetten was mij volkomen vreemd en overviel me totaal. En die mensen stonden me aan te kijken! Wat een rare gewaarwording. Alsof je betrapt wordt terwijl je dansend tekeer gaat om Beyoncé in de huiskamer. Oh, dat doe jij niet? Nooit?

dance-vinyl-wall-graphic

Ehmm ja. Ik wel. Als je heel veel geluk hebt geef ik er nog een hele show bij en sta ik me af te vragen waarom er toch nooit iemand is om mijn fabulous huiskamerconcerten te zien. Een beetje zo van “mama, kijk eens wat ik kan!” Ja, op je 28e ja. And proud.

Dus; omarm je innerlijke Rihanna en gooi het eruit. Wat dan ook.

Dat is waarom ik schrijf.

Kneusanova

27 Aug

Een nieuwe term voor het oudste ‘geheim’ ter wereld (alweer met dank aan Grazia). Zo ongeveer. Want, hoeveel mannen kennen we nou, die dat woord serieus zouden waarmaken? Casanova? En áls dat dan al zo is, is het dan niet zo dat wij meestal gillend wegrennen? Wegens te glad haar, te smal gesneden maatpak en overhemd met niet te duidelijk minuscuul printje dat bij zijn te dure stropdas hoort? Om nog maar te zwijgen over de Italiaanse bordeelsluipers.

Nee nee, doe mij maar zo’n Kneusanova dan. Zo’n onhandige, awkward man die het ook allemaal niet zo goed snapt. Ook al doet hij heel hard zijn best om ons te doen geloven dat hij best een Cásanova kan zijn, diep in zijn hart weet hij dat wij het weten. En dat geeft niks, wij laten ze lekker in de waan en begeleiden ze met zachte hand de juiste kant op.

tumblr_m0t2wqIjsF1r4pmzko1_400

Ik wil maar zeggen…een fietsstoeltje is géén verjaardagcadeautje. Nooit. Alleen bij uitdrukkelijk verzoek van meisjelief. En ik hoop dat de meeste vrouwen zichzelf meer waarderen dan niets anders kunnen verzinnen voor hun verjaardag dan een fietsstoeltje. En ja, het is heel lief dat hij voor je kookt. En je eet het op, ook de te harde champignons, koude saus en te zachte pasta. Tenminste, voor een tijdje dan. En we vergeven hem dat de was roze wordt en onze nieuwe angora trui klein…heel klein. Nouja, de eerste keer dan. De heldhaftige kneus koopt zelfs ondergoed voor ons. In een te kleine maat, want hij wil ons niet beledigen of gelooft serieus dat we maat 34 hebben. Schattig.
In de categorie Onhandige Ontboezemingen: Natuurlijk die lover die meldt dat zijn enorme bagagedrager speciaal voor haar is. De man die meldt dat hij zijn vrouw zoooo mooi vindt na het afvallen (great. Wat zegt dat over eerder? Thanks, hun) en natuurlijk de man die de zijne zo mooi vindt in het donker. Dan heb je nog de man die zich laat beïnvloeden door zijn vrienden of familie en daardoor zijn lief laat lopen. Of de man die 10 jaar later gaat melden dat hij altijd al verliefd op haar was. Nu ze getrouwd en moeder is. Echt, schat…briljant.

Maar hierbij mijn pleidooi voor de Kneusanova. Zijn ze niet schattig? Zijn ze niet aandoenlijk? Ook al zit hun haar precies verkeerd en kiezen ze telkens foute schoenen uit? Dan gaan we toch gewoon met ze shoppen? Maken we er gelijk een dagje van. Een ding is zeker; de Kneus doet zijn best voor ons. Op zijn manier. En daarom houden we van hem. Omdat hij niet perfect is.
Want eerlijk is eerlijk, je wordt toch doodmoe van zo’n perfecte kerel? Die perfect zijn ook heel belangrijk vindt? Want dat zou betekenen dat wij ook perfect moeten zijn. En de hemel weet dat dát niet het geval is. Er elke dag hip bijlopen met het juiste sandaaltje en het edgy armbandje van het juiste merk? En wat kost dat wel niet? Een vreetbui? Nee hoor, dat kan niet. De vrouw van een Casanova eet…selderij. Of groene thee. En stel nou dat die perfecte vent is gewend aan vrouwen die de hele dag op Louboutins lopen (sowieso, welke zichzelf -en haar rug- respecterende vrouw doet dat nou?! Niet voor het comfort hoor..) dan moeten wij dat dus ook.

Ik word al moe van de gedachte.

Mean Girls

26 Aug

Eindelijk! Eindelijk ben je van de middelbare school af, with all it’s horrors. De kliekjes, de Plastics, de nerds, de alto’s, emo’s, skaters of wat voor gespuis er tegenwoordig ook rondloopt. Zouden die kliek-personen zelf ook doorhebben dat ze een kliekje zijn? Hoe komt het eigenlijk dat die mensen zo vaak niet aardig zijn tegen anderen om hen heen? Kun je niet een kliekje zijn én aardig? Of ligt er ergens een ongeschreven regel of iets dergelijks waar ik niks vanaf weet omdat ik nooit bij een kliekje hoorde…

meangirls

Anyway. Na zes jaar middelbare school denk je dat je er vanaf bent. En dat klopt ook wel, een tijdje. Zolang je op de universiteit wegblijft van het corps komt het allemaal wel goed. Ik kan me nog herinneren dat ik in de kantine een broodje wilde pakken maar er een ouderejaars voor stond. Gedwee wachtte ik af totdat de jongen zich omdraaide en vroeg of ik er ook bij wilde? En hij ging zomaar aan de kant. Voor mij. Ik bleef er bijna in. Om nog maar te zwijgen over de jongen die mij in de introductieweek over zijn schouder wierp en zonder pardon in een ton met water parkeerde. Gewoon, omdat het kon. En zich vooral niet inhield omdat de verkeerde bikini aanhad of iets dergelijks.

En dan word je moeder. Eerst merk je er nog niet zoveel van, want je kind is nog klein. Maar dan komt het. De basisschool. En binnen één stap op het schoolplein voel je het al. De drang. Om rond te kijken en een inschatting van de situatie te maken. Hoe loop je erbij? Hoe lopen zij erbij? Ah, daar zijn de Hippe Moeders. Jaaaja, ik zie jullie SuperTrash joggingpak en hippe donutknot wel hoor…ach en kijk nou, de Geitenwollensokkenmoeders. Verder zie ik al gauw Het Kliekje. De moeders die het voor het zeggen hebben. Die in een kringetje staan met hun ruggen naar de rest van de wereld gedraaid.

Ik word beoordeeld. Ik zie de blikken wel, maar ik ben er nog niet uit wat ik ga doen. Ik denk dat ik gewoon even wacht op de Normale Moeders. Zoals ik.

Gelukkig zeggen de vaders me wel gedag.

Sunday Song #3

25 Aug

Aangezien er deze week sprake lijkt van een boyfriend theme

…mag deze absoluut niet ontbreken. Staat garant voor acuut geval van nostalgische blik, weemoedige glimlach en beperkte aanspreekbaarheid.

‘Het liedje’ van mijn eerste liefde. Ja, even allemaal tegelijk: “ahhhhhhhh”.

Annelisa Schrijft

Een journalistieke lifeblogger

richellas-creations

make-up, nail polish and more!!

Misfitatious

Say what?

livemylifesolovely

Gelukkig, liefdevol en dansend door het leven

2j's on BLOG

Nederlands blog over persoonlijke dingen, beauty, fashion en meer..